تعامل مثبت
74 بازدید
تاریخ ارائه : 1/20/2015 1:14:00 PM
موضوع: روانشناسی

تعامل مثبت

کودک دارای ابعاد مختلف و متفاوت جسمی، روانشناختی و معنوی می باشد که هر کدام از این ابعاد غذای خاص خود را می طلبد که باید در تعامل با والدین به طور کامل تامین بشود. به طور کلی والدین برای تغذیه بعد روانشناختی کودک و یا به عبارت دیگر تربیت کودک از شیوه ها و تکنیک هایی مانند توجه، تحسین، تشویق، پاداش، نادیده گرفتن، محروم سازی، تنبیه و ... ، استفاده می کنند.

فرزند پروری نیاز به پایه ها واصولی دارد که وجود آنها می تواند تضمینی برای ثمربخشی تلاش های والدین در بکارگیری شیوه ها و تکنیک ها در جهت تربیت فرزندان باشد. برخی از این پایه ها و اصول عبارتند از سلامت روحی و روانی والدین، داشتن تعامل مفید با فرزندان، ثبات در رفتار، توافق والدین در عمل، اصلاح محیط،  یکسانی در گفتار و رفتار، ....

پس از اطمینان از سلامت روحی و روانی پدر و مادر، می توان ریشه و اساس همه تکنیک های والدگری را تعامل مثبت دانست، بنابراین در ادامه تعامل مثبت را توضیح می دهیم.

تعامل مثبت

تعامل مثبت یکی از عوامل بسیار مهم محافظتی است که مانع خیلی از آسیب های روحی کودک می باشد، همچنین تعامل مثبت پل ارتباطی والد و کودک است که اگر نباشد، معمولا بکارگیری تکنیک های تربیتی بی تاثیر خواهند بود. پس باید به عنوان اولین اقدام، تعامل مثبت را میان پدرو مادر و فرزندان ایجاد و تقویت نمود. داشتن تعامل مثبت به طور کلی سبب افزایش اعتماد به نفس، آرامش درونی و دلبستگی ایمن کودک می گردد و زمینه را جهت تربیت او آماده می سازد.

ممکن است شما پس از مطالعه این تکنیک متوجه شوید که آن را بلد هستید، اما نکته قابل توجه این است که آنچه که در اجرای این تکنیک از  اهمیت بالایی برخوردار است، آگاهی از اصول و اجرای صحیح  آن می باشد که تاثیرگذاری آن را تضمین می نماید.

1.      اختصاص دادن زمان، شما برای تعامل مثبت باید برای هر یک از فرزندان خود در طول روز یک وقت اختصاصی(تقریبا نیم ساعت) در نظر بگیرید، به گونه ای که در طول این زمان هیچ فعالیت دیگری نداشته باشید، بنابراین بهترین زمان را با در نظر گرفتن وضعیت خود و کودکتان مشخص نمایید، زمانی که شما و فرزندتان دغدغه دیگری نداشته و می توانید با آرامش در کنار یکدیگر باشید.(مثلا هر روز ساعت 14 تا 14:30)

2.      انتخاب فعالیت مناسب، فهرستی از فعالیت ها و بازی های کودک را تهیه نمایید مانند بازی کامپیوتری، صحبت کردن، خانه سازی، ... برای این کار می توانید از کودکتان نیز کمک بخواهید. فعالیت مورد نظر باید دونفره باشد نه یک نفره، قابل اجرا در نیم ساعت باشد، مورد علاقه کودک باشد  و شما نیز با انجام آن موافق باشید.

3.      تحسین و تشویق، در طول این زمان به هیچ وجه نباید رفتار هایی مانند امر و نهی، تحقیر، مسخره، عصبانیت و ... داشت، حتی اگر کودک رفتار مناسبی نداشته و شما را ناراحت نماید و در مقابل او را بخاطر ویژگی های مثبت اخلاقی و رفتاری و هر حرکت صحیحی که انجام می دهد تشویق، تحسین نمایید.

4.      محبت فیزیکی، هرچه کودک سن کمتری داشته باشد نیاز بیشتری به محبت فیزیکی دارد، در آغوش کشیدن، بوسیدن، نوازش کردن،... اما به این نکته باید توجه داشت که به عنوان محبت رفتاری را انتخاب کنید که کودک هم دوست داشته باشد و از آن لذت ببرد.

5.      ارتباط کلامی، در طول این زمان باید ارتباط کلامی شما و فرزندتان برقرار باشد و در زمینه های مختلف با او گفت و شنود داشته باشید.